آری بنویس که او زاده غم بود زغمهای گشته فراموش.

   غم آبادی بنام زندگانی ساختم بی تو                           ز بیم شام تنهایی به غم پرداختم بی تو   

به زیر ران ما اسب جوانی بود وشادیها                         رمیدی منو   تنهای تنها  تاختم   بی   تو

عزیزت خاستم

 تا یوسف کنعان من باشی                     زجان بگزشتم و خود را به چاه انداختم بیتو

پس از آن دوستی ها عاشقی ها  آشنایی ها               برای خود در این غمخانه  زندان ساختم بی تو

(بی  تو )